es | eu | en
hasiera  |  aurreko edizioak  |  2015ko edizioa  |   atzera begiradak  |  margaret tait
ATZERA BEGIRADAK

MARGARET TAIT

Film labur batzuk laburrak ziren benetan; Portrait of Ga pelikulan, adibidez, lau minutu baino ez zituen behar izan amaren erretratu zoragarri bat egiteko, iraupena baino garrantzitsuagoa baitzen irudiaren taupada. Xehetasun garrantzitsu bat, Margaret Taiten sinadura, medikuntzako iraganetik zetorkion sinbolo bat: bihotz osasuntsu eta sasoitsu baten grafiko klinikoa. 

Erroman egin zituen zinema-ikasketak, Centro Sperimentale di Cinematografia ikastetxean, neorrealismoaren urteetan. Eskoziara bueltatu zenean finkatu zituen bere zinemaren oinarriak, eta produkzio-etxe bat sortu zuen, Ancona Films, hain zuzen ere. Han, filmatzeko eta arnasteko baliatzen zuen Paillard-Bolex kamera bezain garrantzitsua izan zen bizilekutzat hartu zuen furgoneta. Proiektuak autofinantzatu egiten zituen eta zinema erabat libre eta arau ofizialik gabea egiten zuen, Punto de Vista jaialdian urtero biltzen saiatzen garen zinema-mota, alegia. Gauzak horrela, Punto de Vista jaialdiaren 2015eko edizioan antolatu dugun atzera begirako erakusketan denetarik izango dugu ikusgai: animazio-pelikula abstraktuak, batzuk eskuz margotuak; olerkarien eta bidaia-lagunen erretratu labur eta zehatzak; eta, batez ere, paisaien taupadak eta bizi-eremuen arnasa harrapatzen duten pelikula gehienak. 

Olerkaria eta zinemagilea zen, eta esaten zuen muntaiak bertsoaren gramatika aske bera baliatuz egiten zituela. Orkadetako uharte txiki batean jaio zen, Eskozia iparraldean, eta ibilbide zinematografikoa bere bizitzaren paisaiaren parekoa da. Bere pelikulek zirriborro-itxura gehiago dute, amaitutako filmena baino, eta hasiera bitxiak dauzkate: Happy bees filma haurtzaro zoriontsu baten abestiarekin hasten da, eta Land Makar urtaroaren joanarekin, uharte bateko landetxe batean. Etapa horren ondoren, Edinburgon igaro zituen urteetan, hiri-erretratuak filmatu zituen; zinema burumakurragoa egin zuen, gehiago erakutsi zuen zorua, zerua baino. Horren adibide dira, besteak beste, Rose Street eta Where I am is here. 60ko hamarkadan uharteetara bueltatzea erabaki zuen eta, azken etapa horretan, hirugarrenean, geografia hura sentitu eta filmatu zuen, baita hainbeste interesatzen zitzaizkion hiritik landa-eremurako jauziak ere. Horren erakusgarri dira, adibidez, The drift back filma eta Aspects of Kirkwall saila

Interesgarria litzateke aztertzea noiz hasi ziren zineman hasierako kredituetan aurkeztu aditza erabiltzen pelikula bat hastera zihoala adierazteko. Margaret Taitek, Ancona films produkzio-etxearen obra batzuetan, hitzak egoki erabiltzeko zeukan abileziaz, bere lanarentzat aproposagoa zen beste aditz bat erabili zuen: eskaini. Eta hala da. Bere pelikula txiki baina sakonak eskaintzak dira. Ez dago ustekabeko xehetasunik: uharteetan bizileku izan zuen estudio txikia antzinako kapera bat zen. Lan guztietan antzematen da zinemagilearen eskuen aztarna; belarra kulunkatzen duen haizearen aurrean harri eta zur geratzeko aukera eskaintzen digu, baita utzitako bi bota zaharren aurrean hunkitzeko ere. Taiten eszenetan haikuen esprinta nabari da, planoek kalizaren itxura dute, eta bere pelikulek horixe eskaintzen digute: pertsona zoriontsu eta jakintsu baten arnasa.

FILMAK

ANTOLATZAILEAK
Gobierno de Navarra NICDO
LAGUNTZAILEAK
Teatro Gayarre Fundación Museo Jorge Oteiza Civican Centro de Arte Contemporáneo de Huarte Acción Cultural Española Radio 3 Euskalerria Irratia Cultura Film Revista Filmada Revista Don Institut Français
Uso de cookies:
Este sitio web utiliza cookies, tanto propias como de terceros, para recopilar información estadística sobre su navegación. Si continúa navegando, consideramos que acepta su uso. Más información